RSS

Random Short Story #2

11 Feb

The story originated way back in high school. Simpleng story na nabuo habang nasa jeep ako. Hindi ko na lang din naisulat. Kung naaalala ko pa, nabuo ang story na ‘to dahil sa isang senior ko sa theater org. I’m not sure exactly why. But anyway, I tried to recall kung ano ‘yong mga details. Pero one thing is for sure, involve ang kalye ng Pedro Gil. Raw na raw. Cliche na cliche.

Nag-pula na ulit ‘yong stop light. Tumingin ka ulit sa relo mo. Bente minutos na at wala pa rin. Hindi pa rin dumarating ang pagka-inip. Hintay pa. Inom ng tubig. Lingon sa kanan, lingon sa kaliwa at tingin ng diretso. Maraming estudyante na ang nagsisiuwian. Panay mga high school students. Ang kalye ng Pedro Gil din ang binabaybay mo noong high school ka. Alas-kuwatro ang uwian mo. Rush hour ng mga estudyante. Isa ang Pedro Gil sa mga abalang kalye na napuntahan mo.

Ito rin ang kalye kung saan mo naging close ang mga kaibigan mo sa parehong eskwelahan. Pareho ng jeep na sinasakyan. Ito rin ang kalye kung saan ka unang nagka-crush sa best friend ng kaibigan mo. Mas naging masaya ang pag-uwi mo galing eskwelahan tuwing Lunes hanggang Biyernes. Mas naging maingat sa mga salitang binibitawan. Inaalala mo kasi na baka may mali kang masabi at lumayo ang lalaking nakakuha ng interes mo. Ika nga nila, baka ma-turn off. Palagi kang tahimik sa buong byahe. Sapat na nga sigurong kasama mo sya sa iisang jeep sa loob ng tatlumpo hanggang apantnapung minuto. ‘Yon na ata ang isa sa mga masasayang parte ng araw mo.

Wala kang sinabihan tungkol sa nararamdaman mo. Nahihiya ka. Pakiramdam mo kasi baka ma-reject ka. Kaya kahit pag-amin sa mga kaibigan mo ay hindi mo nagawa. Pero dahil lagi mo syang kasabay, hindi rin naman maiwasan na hindi kayo mag-usap. S’ya na ang unang kumakausap sa’yo. Kahit ano. Minsan tungkol sa libro. Minsan tungkol sa bagong palabas sa sine. O kaya tungkol sa subjects sa school. At napunta na rin sa mga personal na bagay tulad ng ilan kayong magkakapatid, anong mga ginawa mo noong nakaraang Sabado at Linggo. Pakiramdam mo, tinatanggal nya ang kaba mo kapag kasama mo sya. Hindi naman sya mahirap makapalagayan ng loob. Pareho din kasi kayo ng mga gusto. Ilang buwan din ang nakalipas at naging malapit kayo sa isa’t isa. Ingat na ingat ka pa rin sa mga salitang binibitiwan pero ang dahilan ay baka masabi mo ang hindi dapat sabihin.

Hanggang natapos ang high school ay hindi mo rin nasabi sa kanya. Mas malaki pa rin ang takot mo kesa sa katawan mo. Magkaibang eskwelahan ang tinuluyan n’yo sa college. Pero hindi rin naman sya nakalimot sa’yo. Pasalamat ka at nauso na ang social networking sites, kahit paano ay mas madalas ang komunikasyon nyo. At dahil dito ay hindi mo naiwasan na mas lalo syang gustuhin. Hindi mo naman pinigilan ang nararamdaman mo. Pero hindi ka aamin sa kanya. Katwiran mo ay babae ka at hindi ‘yon ang normal na gawain ng isang babae.

At noong nakaraang linggo nga ay inaya ka nyang dumalo sa birthday ng best friend nya. Isa pa ring imbitasyon ang natanggap mo mula sa kanyang best friend. Hindi ka sana dadalo pero dahil dalawa na silang nag-imbita ay nahiya ka na rin. Nagsabi sya na sabay na kayo na pumunta tutal ay malapit naman ang eskwelahan nya sa Pedro Gil at ikaw ay doon din naman bababa. Walang kaso sa’yo. Masaya nga ‘yon.
Nakailang palit na ng pula at berde ang traffic light. Ilang tren na ng LRT pa-south bound at north bound ang dumaan. Wala pa rin ‘yong lalaking hinihintay mo. Aba at apatnapung minuto na pala ang nakalipas. Naiinip ka na kaya panay ang lingon mo sa lahat ng direksyon. At sa huling lingon mo sa iyong kaliwa mo ay nakita mo na papalapit s’ya. Otomatiko ang ngiti n’yong dalawa.

Sorry, late ako. May tinapos lang akong photocopy ng readings.

Okay lang. Sagot mo.

Lagot na naman ako sa girlfriend ko.
Bigla ang pagtitig mo sa kanya.

Oo nga pala, Jen. Girlfriend ko na ang bestfriend ko. Kaninang umaga lang ako sinagot. Sakto sa birthday nya.

Sabay ang matamis na ngiti nya.

Biglang huminto ‘yong ikot ng orasan mo. Para kang na-estatwa.

Halika na. Baka magalit na ‘yon Tsaka excited kang makita ni Lanie.

Nakangiti pa rin sya.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on February 11, 2013 in Made Up Stories

 

Tags: , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: