RSS

Monthly Archives: March 2014

Films for March

I’m slowly getting my drive to watch movies regularly. I have been busy thinking everything on the table and the only escape plan (aside from traveling) is to watch films.

1. LOL by Lisa Azuelos. 2012.

 

2. Rock of Ages by Adam Shankman. 2012

 

3. The Chaser by Hong-jin Na. 2008

 

4. Alagwa by Ian Lorenos. 2012.

 

5. Anna Karenina by Joe Wright. 2012.

 

6. Don Jon by Joseph Gordon-Levitt. 2013.

 
Leave a comment

Posted by on March 31, 2014 in Movies & Television

 

Tags: , , , , , ,

Volume Up

And when you feel like sleeping and everything’s blurry for awhile, you just can hit the volume up of your playlist and feel the rhythm in your head. Sometimes, good music can be a possible therapy for inevitable laziness and frustrations.

For three consecutive days, I have been listening to these songs. I feel like dancing. It’s proven and tested (in my case) that listening to music can ease the tension inside your head and well, makes you calm. Here’s the screenshot of the playlist and some videos that you may find interesting.

playlist

Hello to John Mayer

Some music videos. 🙂

Happy Thursday! 🙂

 
2 Comments

Posted by on March 20, 2014 in MUSICgasm

 

Tags: , , , , , ,

Mula kay Andrea

April 2010 ko pa naisulat ito. Isang note sa Facebook ang original place ng short story na ‘to. Hindi rin ito ang unang idea pero hindi ko alam kung paano naging ganito ang resulta. Naalala ko lang na ang basehan ng short story na ‘to eh ‘yong isang babae na kasama ko sa teatro nung high school. Mas matanda sya ng dalawang taon. Naalala ko gandang ganda ‘ko sa kanya. Ewan ko bakit naalala ko sya bigla. Napasulat tuloy ako nun. Iniwan ko muna saglit ‘yong ibang sinusulat ko that time para lang tapusin ‘to agad. Baka kasi mawala pa sa isip ko. Sayang ang idea. 

Buga ng usok sa bandang kanan. Hinga ng malalim. Hihitit ulit at bubuga ng usok sa harap mo. Masyado kang tensyonado. Gabing gabi na at dapat natutulog ka na pero heto ka sa beranda mo kasama ang yosi (mga sampung sticks pa siguro yung nasa kaha). Gising na gising ang diwa. Ang daming larawan na sabay-sabay na nagpapakita sa’yo. Alam ko, naguguluhan ka na.

Hitit pa ulit. Sabi mo isa na lang pero sige pa rin ang bibig mo sa pagbuga ng usok na parang mabagal na naka-istambay sa hangin.

Ayan kasi, ginising ka na naman ng malikot mong imahinasyon. Ang imahinasyon mo kasi kung saan-saan nakakarating. Sya na naman ang dumalaw sa panaginip mo. Ilang gabi nang ganyan. Nababagabag na ang loob mo. Hindi mo naman masabi ‘yan sa iba kasi pangit ang magiging reaksyon nila.

Si Andrea na naman ang naglalaro sa isipan mong buhay na buhay sa madaling araw. Si Andrea na batchmate mo sa college at nakilala mo sa isang school affair. Nag-click kayo dahil pareho nyong sinasamba ang sining: lalo na ang musika. Si Andrea na halos walang kapintasan ang ugali. Si Andrea na modelo ang dating dahil sa kanyang tangkad at sa makinis na morenang balat nya. Aba’y ‘di ka naman patatalo pagdating sa kakinisan. Mukha ka ngang Instik sabi ng nakararami. Pareho kayong maganda. Morena sya at mestisa ka. Habulin kayo ng mga lalaki. Kahit pa na pang-cowboy ang dating mo, marami pa ring umaaligid sa’yong kalalakihan. Si Andrea na naging kaibigan na rin ng barkada mo. Si Andrea na mahilig magbasa. Si Andrea na matalas ang memorya pagdating sa mga larawan.

Si Andrea ang nasa isip mo sa mga nakalipas na buwan. Sa buong linggo. Buong araw. Buong gabi. Lahat ng bagay na makita mo ay si Andrea pa rin ang tumatakbo sa isipan mo.

Naiinitan ka kaya pumunta ka sa kusina para uminom at pawiin ang uhaw mong lalamunan. Tatlong baso. Siguro kulang talaga ang tubig sa katawan mo kaya ganun na lang ang dami ng nainom mo. Sa beranda ka ulit at nagsindi pa ng isang yosi. Naiinip ka at pakiramdam mababaliw ka kapag ‘di ka pa gumawa ng paraan. Kaya naman tinawagan mo ang pinakamamahal mong lalaki na si Ralph at pinilit na puntahan ka sa apartment mo.

Hi Ralph.

Parang walang emosyon ang pagkakasabi mo pero pilit mong nilalagyan.

Uhm, gusto ko lang kasi. Alam mo na. Matagal na rin

Malamyos ang pagkakasabi mo. Nang-aakit. Nagpasalamat ka at gusto rin ni Ralph. Hindi ka nabigo. Nagsimula ang lambingan ninyo at tuwang tuwa ka na masaya ang nararamdaman mo. Hanggang sa palapit kayo ng palapit sa pinakamaligayang yugto. Napagod ka. Napagod sya. Pinikit mo ang mga mata mo at ibinulong sa sarili na kaya mo pala, na masaya ka kay Ralph. Napatunayan mo ‘yan ngayong mga sandali ng kaguluhan sa utak mo.

Dumating ang panahon na kailangan umalis sandali ni Ralph dahil sa kanyang negosyo. Nalungkot ka malamang pero ang mas nangingibabaw ay takot na baka dumating na naman ang mga gabi na laging hatid ay gulo sa kaisipan mo.

Pero hindi ka rin naman nakatakas sa mga gabi. Dumarating at natatapos ito na laging magulo. Alam kong di ka naman patatalo sa naiisip at nararamdaman mo.

Hindi rin maiwasang magkita kayo palagi ni Andrea dahil sa iisang kompanya lang kayo nagtatrabaho. Mabuting magkaibigan kayo. Sa lahat ng bagay ay magkasundo. Hindi mo maiwasang humanga ka sa ganda ng ugali nya. Ngayong wala si Ralph, palagi s’yang nasa apartment mo. Sinasamahan ka. Minsan pa’y doon sya natutulog. Nae-enjoy mo ang buong Sabado’t Linggo kahit pa hinahanap mo si Ralph.

Nasa beranda kayo nung Linggo ng hapon. Pahinga lang, kape at yosi. Si Andrea na nakatayo habang hawak ang tasa ng kape at ikaw nakaupo. Ang isip mo’y lumilipad sa kung saan. Hindi sakto ang mga salita at pangungusap na namumuo sa utak mo. Di mo namamalayan na nakatitig ka na sa kanya. Titig ng paghanga. Isang salita lang nangingibabaw sa isipan mo. Bakit?

Hindi mo pa rin inaalis ang titig mo sa nakatikod na si Andrea. Hindi mo na nga rin namalayan na tinitignan ka rin nya at natatawa sa ikinikilos mo. Napukaw lang ang malabong kaisipan mo ng magtanong sya.

Bakit?

Wala. Pwede bang sabihin kong nagagandahan ako sa’yo?

Isang ngiti lang ang isinagot ni Andrea sa’yo. At sumunod na lang ay unti-unting lumalapit ang labi nya sa labi mo. Wala kang masabi. Tahimik na naghihintay. At iyon na. Una mong naisip na malambot ang kanyang mga labi pero “mas malambot at matamis ang kay Ralph.” Ibinalik mo ng masuyo ang halik ni Andrea sa’yo. At sa mga oras na iyon, si Ralph ang nasa gunita mo. S’ya at s’ya lang naiisip mo. Hindi si Andrea. Lahat ng bagay tungkol kay Ralph ang tumatakbo sa isip mo habang nakalapat ang labi mo kay Andrea. Bigla kang tumigil at naibulong mo ang pangalan ni Ralph. Bumitiw si Andrea. Mahinang tawa lang ang reaksyon nya. At sabay sabing,

Late bloomer ka lang sa ganyang pakiramdam. Dapat matagal mo ng naramdaman yan. At ako, matagal ko ng napatunayan kung ano ako at alam mo kung ano ‘yon? Isa akong babae. Katulad mo, pinagdaanan ko rin yang senaryo na ‘yan. Pinagdaanan ko ang matinding curiosity na ‘yan. Kung ano ang pakiramdam. Pumili lang ako ng mas tama at mas makakapagpasaya sakin. Dahil sa naramdaman ko, nakilala ko ng mas mabuti ang sarili ko. Maniwala ka sakin, you’re just a late bloomer at hindi mo pinansin ‘yan noong mas bata ka pa. Kumbaga, late reaction. Lilipas din ‘yan.

Bago nilisan ni Andrea ang apartment ay hinalikan ka nya sa pisngi. Hindi mo matandaan kung ilang minuto o oras kang nakatulala. Blanko ang isipan. At dumating ang dilim, nasa beranda ka pa rin. Hindi pa rin ubos ang kape. Tsaka lang tumimo sa isipan mo ang pinagsasasabi ni Andrea. Tama sya. Nagandahan ka lang sa pagkatao ni Andrea tulad ng paghanga mo sa kaanyuan at katauhan ni Ralph. Si Ralph ang pinakamatinong lalaking nakilala mo at si Andrea ang sa babae. Pero ang pinakatumimo sa isipan mo ay ang “curiosity”. Tama si Andrea, gusto mo lang din malaman kung ano ang pakiramdam kung kapwa mo babae ang hahalik sa’yo at magmamahal. Ang “curiosity” mo ang may kasalanan kung bakit ka nakaisip at nakagawa ng mga ganyang bagay.

Naisip mo tuloy ang luto ng nanay mo, yung dinuguan ba. Masarap magluto ang nanany mo nun. Hindi mo naisipang ihambing ang nararamdaman mo kay Andrea sa luto ng iyong nanay. Minsang may napuntahan kang isang salu-salo, may dinuguan ding handa. Maganda sa paningin mo at mukhang masarap. Kaya ikaw naman, tinikman mo. Kaso ilang subo lang ay umayaw ka na. Hindi mo inubos kasi hindi mo nagustuhan ang lasa. Simula nun, hindi ka na kumain ng dinuguan na luto ng iba. Ang luto pa rin ng nanay mo ang gusto mo at patuloy mong hahanapin.

Ilang linggo ang lumipas at hindi na rin bumabalik ang dati mong nararamdaman. Mas naging masaya ka at ang mga gabi ay naging mabuti na rin. Naiitindihan mo na ngayon ang lahat. Kayo ni Andrea ay patuloy na naging magkaibigan at laking pasalamat mo sa ITAAS at wala na ang matinding “curiosity” sa katawan mo. Parang ulan lang na dumaan sa gitna ng tag-araw.

Ngayon, masaya kang hinihintay si Ralph. Sa loob ng dalawang araw ay darating na muli ang mas masayang gabi at mas klaradong pag-iisip mo.

 
Leave a comment

Posted by on March 19, 2014 in Made Up Stories

 

Tags: , , , , , ,

Survivor: Anawangin/Capones Edition

#throwbackthursday

Yes, a throwback post from 2011. We had a team building slash outing in Anawangin (Capones sidetrip), Zambales. It was a blast, I tell you. The most fun team building I had. My officemates ARE really the best. Puro kulitan plus maraming pagkain. 😀 We had games under the scorching heat of the sun. Despite the heat, we managed to do the games and eventually my team won. I think the game started around 9 in the morning and ended at around 1 in the afternoon. So, imagine what we need to endure that time.

I don’t know what I did during those times and I was not able to blog about it. >_<

The Place

Low Tide

12 noon beach

Girls trying to have photo-op under the sun

*Low tide place

*Crossing the path

*Peace

The people

*That’s our team, Sook Jai. We’re trying to rest after the two games.

*Planning or talo na?

*The Marketing 2 people 🙂

*Bonfire, socials and PAGEANT!

Game Time

*Girl vs. boy 😀

*Brain game

*Filling in the bottle then run

Trek to the lighthouse

It was an unexpected trek. We thought it was an easy trek we could do in 15 minutes, but it wasn’t! There were times that we had to search for some slippers – the ones left by other previous trekkers – along the way because our own slippers were literally broken. It was a slippery trek!

*Capones trek

*Start of trek

*Trekking from the shore

*The trekkers

*To the light house

*A little bit more

The lighthouse! Finally!

*Rusty spiral staircase

*View from the lighthouse.

Exhausting but fun 🙂

*Descend

*Going back to Anawangin

I guess, I am just missing the old company I had before. We’re now slowly parting ways. You know, change.

P.S. Most of the photos here are courtesy of a good friend, Jane. 🙂 Visit her blog here. Thanks, Janey! 🙂

 
4 Comments

Posted by on March 6, 2014 in Travel

 

Tags: , , , , , , ,

He loves me too

luke

Nung nakita ko ‘tong post sa FB and Twitter profile ni Mina, natuwa ako ng bongga. Sabay tayo sa upuan at napatalon ng konti. Kinikilig ako bilang may crush ako sa kanya.

Well, Luke Landrigan is a Fil-Australian surfer. Maraming may crush dyan eh. Sino bang hindi? Kung nakapunta ka na ng La Union, malamang nakita o nabisita mo na rin ‘yong San Juan Surf School nya. Quota na ‘ko para sa araw na ‘to. 🙂

Thanks Mina for tagging this photo! 😀

 
8 Comments

Posted by on March 4, 2014 in Rants and Raves

 

Tags: , , ,