RSS

Tag Archives: personal

Love Letter ni Kimmy sa Boypren

Hi Boypren,

Teka, bago ko umpisahan ang aking love letter (naks, love letter!) eh gusto kong sabihin na first time ‘ko na gumawa nito. Hindi ko alam kung tama ba or kailangan bang may formula or structure pag sumusulat ng love letter. Pero ang importante ‘yong nilalaman. Agree ka? Oo ka na lang ha.

Sige, heto na.

Mahal kita.

Alam mo, sa unang pagkakataon, nasabi ko rin ‘yan. Kahit ako medyo nagulat eh, dahil kahit sa magulang o kaibigan ko hindi ko pa nasabi ‘yan. Hindi ako sanay. Nahihirapan ako, ‘yon ang totoo. Siguro dahil dinadaan ko lang sa gawaing bahay, sa pagta-trabaho, sa mga simpleng regalo kapag na-trip-an kong magbigay.

At simula noong unang beses na sinabi ko ‘yan sa ‘yo, kahit paano ay nasasabi ko na ‘yan sa mga talagang minamahal kong kaibigan at sa magulang ko syempre. Naisip ko tuloy, kailangan ibang tao pa ang magbigay ng lakas ng loob sa’kin para lang masabi ‘yan.

Mahal kita.

Ewan. Hindi ako sigurado kung ano ang dahilan bakit mahal kita. Kailangan bang may dahilan? Specific reason tulad sa Math problems? Siguro’y makulit ka at napapatawa ako sa mga hirit mo? Marahil lagi kang ngumingiti kapag magkausap tayo? Baka naman dahil ang daldal mo, panay ang kuha ko ng mga trivia sa’yo? O dahil siguro ikaw ang pinaka-open minded at flexible na taong nakilala ko? Ah ewan, hindi ako sigurado. Kung alin man dyan ang dahilan ay iisa pa rin ang bagsak nyan, mahal kita.

At sa parehong paraan na hindi ko alam kung kailan ko naramdamam na mahal kita. Sige, sabihin na natin na may saktong petsa kung kailan ko sinabi ‘yong Mahal Kita, pero bago pa ‘yon ay sigurado na ‘ko na naramdaman ko na ‘yan, hindi lang talaga ako sigurado kailan nagsimula. Kailangan ko pa bang alamin? Hindi naman na siguro, iisa pa rin ang bagsak nyan, mahal kita.

Mahal kita.

Simula nang makilala kita, ang dami ko nang natutunan sa’yo. May mga nagbago sa’kin. Isa na siguro ang ‘yong perspective ko sa mga iilang bagay. Hindi mo man nakikita o napapansin, nadadala ko ‘yong way of thinking mo sa mga nangyayari sa’kin at sa mga taong nakakakasama ko. May hinala ako eh, lumalakas ata ang impluwensya mo sa’kin. Masama ba ‘yon? Marahil ay hindi, basta ba mabuting bagay ang nagiging bunga.

Mahal kita.

Gustong gusto ko kung paano natin hinahayaan na maging malaya ang isa’t isa. Alam mo ‘yon, hindi tayo nagmamando sa kung ano ang dapat gawin ng bawat isa. In short, hindi tayo selfish. We let each other grow as an individual. may sariling espasyo at oras para sa ibang bagay at tao. Ganito naman dapat, diba?

Mahal kita.

Alam mo bang nawawala ang mga ilang inhibitions ko sa buhay? Ayan, sinabi ko na. Alam mo na rin siguro kung ano ‘yan.

Mahal kita.

Madalas, hindi ko namamalayan na humihiling na ‘ko na sana magtagal ang lahat nang ito. Na sana hindi tumigil ang pagtibok ng puso mo para sa akin. Na sana hindi tayo magsawa. Na sana kaya ‘kong kontrolin ang damdamin ko ‘pag nasosobrahan na at maaaring makasakal sa’yo, sa atin. Corny man basahin ‘to pero totoong ‘yan ang mga iilang bagay na dagdag sa wish list ko. Nakatengga na ‘yong wish list ko, ngayon ko na lang naungkat sa baul. Ikaw kasi.

Masaya ako, sobrang saya na minsan hindi ko maipaliwanag. Kulang ang salita para ilarawan ‘yong saya ng pagmamahal na mayroon ako para sa’yo.

Mahal kita.

Hindi ko na alam ang susunod na sasabihin ko. Hindi rin ako sigurado kung nasabi ko na ba lahat nang gusto kong sabihin o kung may kulang pa. Basta mahal kita.

Hindi mo kailangang sagutin ang love letter ‘ko, ok na ‘ko ‘pag nalaman kong natanggap at nabasa mo ‘to.

Kimmy

 
9 Comments

Posted by on July 7, 2015 in Made Up Stories

 

Tags: , ,

Kung Minsan

Kung minsan, gusto mong hilingin na magtagal ang isang bagay
Bilang sa kamay ang minsanang pagpapatangay
Sana’y matupad. Sana’y matugunan. Sana’y maghatid ng ligaya.
At sana, hindi puro SANA ang susunod na litanya.

 
2 Comments

Posted by on June 19, 2015 in Made Up Stories, Rants and Raves

 

Tags: ,

Subjective

Sa palagay ko, lahat ng bagay eh subjective. Puro galing sa sariling opinyon at kung ano ang convenient sa atin.

 
2 Comments

Posted by on August 29, 2014 in Rants and Raves

 

Tags: , ,

Because Monday is All About Blues

Minsan, magpakatanga naman tayo.

— Issey. Dagitab (2014)

There are things you shouldn’t have done or things you wish you’re able to do. Because most of the time, my mind is full of unnecessary shit and unheard/unwritten thoughts, I have a theory that I fucked up some certain things. Things I thought are not important or best way to describe it: ‘not part of my system and not used to it’.

Been thinking a lot the past few days and it hurts. I still don’t have any resolutions but I want to patch things up. I really want to but I don’t know how or where to start.

Just this weekend, I’ve watched some indie entries from Cinemalaya. Films are part my escape plan but at the same time, they drag me to quiet moments and think over the things I have done lalo na ‘pag alam kong tinamaan ako sa istorya. Sometimes, not only the stories but the accompanying songs and music. I feel like they’re talking to me, saying something I should listen to.

The Players: Shoemaker feat. Karen Gaerlan (Mariquina. 2014)

I wish that all of us were better at playing the game.

Until it feels like the only solution we know is to go.

Broken Strings – Karen Gaerlan (Mariquina. 2014)

Following footsteps returning to silence.

Sparks – Champ Lui Pio (Dagitab 2014)

If only we can start.

Start with something stupid.

And maybe we can start with something beautiful.

Mula Rito Hanggang Kalayaan – Noel Cabangon (Dagitab. 2014)

Kahit pag-ibig ay tatalikdan.

Way of the Heart – Mon Espia (Dagitab. 2014)

Just forget about your foolish pride.

The only way to go is to follow the way of the heart.

Tinamaan nga ata ako ‘don sa mga kanta. Been listening to them since seven in the morning on Monday. Hanggang doon na lang siguro.

“Kung napapagod ka na, hindi mo naman kailangang umalis. Kailangan mo lang magpahinga.”

— Jimmy. Dagitab (2014)

 
7 Comments

Posted by on August 11, 2014 in MUSICgasm, Rants and Raves

 

Tags: , , , , , ,

Torpe nga kasi ako

Hindi naman talaga dapat ito ang unang post ko for January. Pero I have to. Bakit? Nakita ko lang naman kasi ‘yong crush ko sa pila ng bus (Coastal terminal) this morning. The first time I saw him was around October 2013. Nakasabay ko talaga sya mula pagpila, pag-antay ng bus at syempre sa mismong bus na rin. That time, we were among the passengers who stood on the bus aisle so we could be on our destination on time.I didn’t mind at all kasi katabi ko lang sya eh.

Ang tangkad ni Kuya. Tapos fair complexion at medyo long hair. Hindi lalagpas ng balikat ‘yong buhok. He was wearing a slightly loose light blue polo and slacks ata ‘yon then a dark blue cap. He’s wearing a serious face while listening to something from the earphones. Pasong Tamo was his destination that time. I tried to have an eye contact. Magpapa-cute sana or something. Hindi ko naman ginawa. I checked his fingers, trying to see if he’s already committed but I failed to see one. O baka naman hindi nya sinusuot. I assumed that the age of the man is between 30-40. By the way, he smelled good that time.

Then this morning, I saw him unexpectedly. Feeling ko kasi nung unang beses ko s’yang nakita eh one time big time lang ‘yon at hindi ko na sya makikita. Medyo nagulat pa ‘ko nung nakita ko sya and I knew na nakita nya ‘ko. He stared at me for a while. Kaso umiwas agad ako ng tingin. Nahiya ako. I cannot hold a gaze on him. Then, I looked at him again when he was looking on the opposite direction. I tried to see his fingers again but the line started to move. Polo, slacks and cap. Same kind of outfit. But I was not able to know if he still smells good. Hahaha. He’s ahead of me in the line. The line was a U-shape. Dami ng tao kahit quarter to six pa lang. 

And again, I didn’t make any move. Not even a smileNAPAKA-TORPE KO TALAGA. Nakakainis. I should’ve smiled. That’s the least I can do if I cannot hold a gaze on him. Pero wala. Lagi ko pa naman sinasabi na matapang ako pagdating sa ganito. Pero napatunayan ko na hindi sa lahat eh kaya kong maging straightforward. 

At isa pang patunay na nagiging torpe din ako. Basahin ang sumusunod na usapan. 

Let A: Ako

GEO1: Girl ex-officemate 1

GO2: Girl officemate 2

Nag-umpisa ‘yan sa picture tinag sa’kin ni GO2 sa Facebook. 

NV:

GEO1: Dapat babatiin ko rin sya ng Happy New Year kasi nagrereply sya. Kaso di ko sinend ‘yong message ko. Happy New Year! I love you. HAHAHAA

GO2: Wag ka ng maging #torpe. 2014 na.

A: Nahihiya akong batiin si Atom. Baka i-reject ako. Hahahahaha! (‘yan talaga ang sinabi ko at kita naman na torpe ako)

GEO1: Gusto ko gawin ‘yong sinabi ni GO2 pero tama si A. Hahahaha.

GO2: Kung usapang kanto ‘to, nasabihan ko na kayong SUPOT. LOL.

-END-

At may usapan pa sa Twitter about naman dun sa response ni Atom Araullo na I LOVE YOU TOO dun sa nag-comment ng ‘Atom, pls. reply with I Love you too. Thanks‘. O diba, ang sweet lang ni Atom. Hindi ko kayang gawin ‘yon ha. Pero diba dapat malakas na loob ko kasi online naman ‘yon eh. Hindi naman ako tuluyang makikita ni Atom kung sakaling magsabi rin ako ng I Love You. Crush ko sya eh. 🙂

Ngayon, hindi ko gets kung anong problema ko at kahit smile hindi ko magawa dun sa crush ko. Tsk.

 
18 Comments

Posted by on January 9, 2014 in Kwentong Byahe, Rants and Raves

 

Tags: , , , ,